Strona główna | Psychologia, pedagogika | Resocjalizacja nieurojona. O zawłaszczaniu przestrzeni penitencjarnej
Resocjalizacja nieurojona. O zawłaszczaniu przestrzeni penitencjarnej
Autor: Piotr Stępniak
Wydawca: Difin
ISBN: 978-83-8085-257-0
Data wydania: 2017
Liczba stron: 400/B5
Oprawa: miękka
Cena: 75,00 zł 67,50 zł
Dostępność: 24 godziny

Poleć znajomemu

Do schowka

Monografia zawiera odważną, bezkompromisową ocenę stanu polskiej myśli resocjalizacyjnej, która koncentruje się na tym, czego w więzieniu, szerzej w resocjalizacji, osiągnąć nie można. Pokazuje jej płytkość i schematyzm. Ma ona zatem uaktualnić tę myśl o nowe idee, sprowokować do dyskusji nad wątłością nauki uniwersyteckiej.

W książce zawarto analizę problemów pracy penitencjarnej z różnymi kategoriami przestępców, zwrócono uwagę na znaczenie dobrych praktyk penitencjarnych. Ich rozwijanie jest obecnie ważniejsze od wymyślania nowych, coraz bardziej abstrakcyjnych koncepcji resocjalizowania. Monografia pokazuje, co można osiągnąć, stara się udowodnić, że w takim kierunku należy rozwijać uniwersytecką naukę penitencjarną.

Spis treści:

Od Autora
        
Wprowadzenie. Drogi i bezdroża polskiej penitencjarystyki. Kilka uwag i pytań mniej schematycznych
        
Część pierwsza. ZAGADNIENIA OGÓLNE. RESOCJALIZACJA AKTUALNA W TEORII, LEGISLACJI I PRAKTYCE. SPOJRZENIE REWIZJONISTY
        
Rozdział 1. O teleologii pobożnych życzeń, ułudzie pięknych idei i słabości polskiej myśli resocjalizacyjnej
        
Rozdział 2. Resocjalizacja w niewesołych doświadczeniach historycznych, czyli ideologia i kuglarstwo
        
Rozdział 3. Kłopoty z uprawomocnieniem resocjalizacyjnej funkcji zakładów karnych. Niedobra tradycja kulturowa i złe doświadczenia z przeszłości
        
1. Uwagi ogólne
2. Mądrość ludowa a niedobre doświadczenia historyczne i równie niedobra tradycja kulturowa
3. Wątpliwa koherencja resocjalizacyjnej funkcji zakładu karnego i funkcji kary

Rozdział 4. Resocjalizacyjny galimatias w ustawodawstwie penitencjarnym
        
1. Resocjalizacja, a raczej jej brak, w terminologii prawnej okresu międzywojennego
2. Lata 1945–1969. Wprowadzenie resocjalizacji do języka prawnego na zamówienie polityczne
3. Lata 1969–1989. Ukrycie problematyki resocjalizacyjnej w przepisach wykonawczych niskiego rzędu
4. Okres lat 1989–1997. Legislacyjny awans resocjalizacyjnych eufemizmów
5. Okres po 1997 roku. Wycofywanie się ustawodawcy z zapisów o resocjalizacyjnej funkcji zakładu karnego
6. Kilka wniosków końcowych. Za retoryką resocjalizacyjną czy jednak przeciw niej?
        
Rozdział 5. Antynomie resocjalizacji penitencjarnej i kilka niestandardowych pytań o wolną progresję oraz systemy wykonania kary
        
1. Uwagi ogólne. Wybrane przykłady
2. Resocjalizacyjny nothing work w więzieniach zagranicznych w ujęciu anegdotycznym i wynikające z tego wnioski
3. Pytania o filozofię oddziaływań penitencjarnych. Dobry osadzony czy raczej dobry zwalniany
4. Szczytny cel: resocjalizacja czy tylko skromniejsze urządzenie warunków życia w więzieniu? Pomiędzy nothing work a what work
5. O logice indywidualizacji poprzez włączenie do systemu
6. O systemie wolnej progresji kilka uwag mało pokornych
        
Rozdział 6. Kilka uwag i przemyśleń o zasadach wykonywania kary pozbawienia wolności
        
1. Propozycje do katalogu zasad
2. Zasady wykonawcze a resocjalizacja
        
Rozdział 7. Zamiast podsumowania. Resocjalizacja w badaniach empirycznych. Mało optymistyczne wnioski a trwanie w mirażu resocjalizacyjnym
        
1. Uwagi wprowadzające
2. O założeniach badawczych
3. Ogólna charakterystyka przebiegu badań i badanej grupy
4. Co wynika z badań nad praktyką? Resocjalizacja aktualna, tj. realizowana w praktyce, a modele wykonania kary pozbawienia wolności
5. Bariery w podejmowaniu pracy wychowawczej w zakładach karnych w opiniach personelu więziennego i skazanych
A. Ocena możliwości podejmowania pracy wychowawczej
B. Bariery związane z totalnym charakterem instytucji
C. Warunki wykonywania kary pozbawienia wolności
D. Wybrane bariery osobowe
6. Podsumowanie i najważniejsze wnioski z ustaleń badawczych
        
Część druga. O OGRANICZONYM ZASIĘGU IDEI POPRAWY BARDZIEJ SZCZEGÓŁOWO. WYBRANE PRZYKŁADY I DYLEMATY
        
Rozdział 8. (Bez)sens resocjalizacji skazanych na najdłuższe kary pozbawienia wolności
        
Rozdział 9. Resocjalizacja więźniów starych. Wychowanie do umierania?
        
Rozdział 10. Więźniowie krótkoterminowi. Resocjalizacja błyskawiczna czy przeczekanie kary?
        
Rozdział 11. Resocjalizacja recydywistów, czyli rzecz o walce z wiatrakami
        
Rozdział 12. Przestępcy seksualni. Resocjalizacja biologiczna, czyli o pomieszaniu pedagogiki z medycyną
        
Zakończenie. Nowy paradygmat czy rewizja metodyki? W kierunku dobrych praktyk penitencjarnych
        
Bibliografia

Piotr Stępniak

prof. zw. dr hab., uznany specjalista z zakresu kryminologii, penitencjarystyki oraz prawa karnego wykonawczego. Kieruje Zakładem Penitencjarystki w UAM. Wielokrotny stypendysta Rządu Francuskiego, profesor visiting Uniwersytetuw Bordeaux (Francja) oraz Sam Houston (USA). Prezes Polskiego Towarzystwa Penitencjarnego.


 Wstecz
Copyright Difin Spółka Akcyjna | Design: Edit | Wykonanie: Net-Line