Szanowni Klienci,

W związku z planowaną na 29.06-16.07.2017 r. przeprowadzką naszego magazynu nie będą w tym okresie realizowane zamówienia. Wysyłkę książek rozpoczniemy 17.07.2017 r.

Licząc na Państwa zrozumienie, bardzo przepraszamy za ewentualne niedogodności.
 

Strona główna | Finanse | Metody przypisania wyników zarządzania na rynku akcji i papierów dłużnych
Metody przypisania wyników zarządzania na rynku akcji i papierów dłużnych
Autor: Krzysztof Borowski
Wydawca: Difin
ISBN: 978-83-8085-398-0
Data wydania: 2017
Liczba stron: 177/B5
Oprawa: miękka
Cena: 48,00 zł 43,20 zł
Dostępność: 24 godziny

Poleć znajomemu

Do schowka

O ile inwestowanie na rynkach finansowych jest procesem trudnym, to ocena uzyskanych wyników jest jeszcze trudniejsza. Uwaga ta dotyczy w głównej mierze funduszy inwestycyjnych oraz zespołów asset management. Dzięki określonym metodom, zaprezentowanym w tej monografii, proces oceny wyników można podzielić na kilka głównych etapów: pomiar stóp zwrotu z portfela inwestycyjnego, z właściwych benchmarków, ewentualnie z portfeli wzorcowych, następnie przeprowadzenie atrybucji wyników oraz dokonanie analizy ryzyka inwestycyjnego w ujęciu ex post i ex ante, co w ostatnim etapie umożliwia uzyskanie informacji zwrotnej o efektach konstrukcji portfela, doboru jego składników, a także pozwala przeprowadzić kontrolę procesu zarządzania portfelem.

Spis treści:
   
Wstęp

1. KONSTRUOWANIE PORTFELA INWESTYCYJNEGO I STRATEGIE INWESTYCYJNE

2. PRZYPISANIE WYNIKÓW ZARZĄDZANIA PORTFELEM (performance attribution)

2.1. Decyzje dotyczące alokacji aktywów
2.2. Analiza poszczególnych sektorów (branż)
2.3. Metoda oceny efektywności zarządzania portfelem E. Famy
2.3.1. Dywersyfikacja
2.3.2. Selektywność netto
2.4. Arytmetyczne metody przypisania wyników zarządzania
2.4.1. Model Brinsona
2.4.2. Metoda Brinson, Hood i Beebower
2.4.2.1. Alokacja aktywów (asset allocation)
2.4.2.2. Wybór (selekcja) akcji (security selection)
2.4.2.3. Interakcja
2.4.3. Model Brinsona i Fachlera
2.4.4. Uwagi na temat interakcji
2.4.5. Model Blake’a, Lehmanna i Timmermmana
2.5. Geometryczna nadwyżkowa stopa zwrotu
2.5.1. Alokacja aktywów
2.5.2. Selekcja akcji
2.6. Waga poszczególnych sektorów w modelach
2.7. Dekompozycja składników przy stopie zwrotu obliczonej  z uwzględnieniem ważenia wielkością środków
2.8. Przypisanie wyników w strategii „kup i trzymaj”  oraz w portfelach z pozycjami krótkimi

3. PRZYPISANIE WYNIKÓW W KILKU OKRESACH ANALITYCZNYCH

3.1. Algorytmy wygładzeniowe – arytmetyczne stopy zwrotu
3.1.1. Metoda Carino
3.1.2. Metoda Menchero
3.1.3. Metoda GRAP
3.1.4. Metoda Frongello
3.1.5. Metoda Davies i Laker
3.1.6. Metoda Mirabelli
3.2. Algorytmy wygładzeniowe – geometryczne stopy zwrotu
3.2.1. Model Bacona
3.3. Problem annualizacji nadwyżkowych stóp zwrotu  (excess returns)
3.3.1. Annualizacja nadwyżkowych stóp zwrotu (excess returns)
3.3.2. Wieloetapowa atrybucja

4. PRZYPISANIE WYNIKÓW SKORYGOWANYCH O CZYNNIK RYZYKA (risk adjusted attribution)

5. ATRYBUCJA WYNIKÓW W PORTFELACH WIELOWALUTOWYCH (multi-currency attribution)

5.1. Model Ankrima i Hensela
5.2. Model Karnosky’ego i Singera
5.3. Geometryczna atrybucja wyników zarządzania portfelem wielowalutowym (geometric multi-currency attribution)
5.3.1. Prosta atrybucja walutowa
5.3.2. Efekt składania się stóp zwrotu w portfelach wielowalutowych (compounding)

6. ATRYBUCJA WYNIKÓW NA RYNKU INSTRUMENTÓW DŁUŻNYCH

6.1. Modele wyróżniające wpływ zmodyfikowanej duracji
6.1.1. Model Van Breukelena
6.1.2. Model Krishnamurthi
6.2. Modele wykorzystujące sekwencyjną wycenę  instrumentów
6.3. Modele oparte na wrażliwości portfeli
6.3.1. Model Campisi
6.3.2. Model Lorda
6.3.3. Model Kellera i Schlattera
6.3.4. Model opracowany przez Lehman Brothers
6.4. Modele wykorzystujące czynniki makroekonomiczne
6.5. Modele na rynkach międzynarodowych
6.5.1. International Performance Analysis (IPA)
6.5.2. Dekompozycja portfela zgodna z przebiegiem procesu  zarządzania inwestycjami
6.5.3. Model McLarena
6.6. Inne modele
6.6.1. Model Fonga, Pearsona i Vasicka (1983)
6.6.2. Zastosowanie modelu APT do portfeli papierów wierzycielskich
6.6.3. Model LIBOR Market

7. UKŁADY KRZYWYCH STÓP PROCENTOWYCH W TEORII ATRYBUCJI

7.1. Model polynomialny
7.2. Model Nelsona-Siegela
7.3. Model Barbera i Coppera
7.4. Modele dla papierów o kuponach zerowych
7.4.1. Model Vasicka
7.4.2. Model Cox – Ingersoll – Ross (CIR)
7.4.3. Model Heath – Jarrow – Morton (HJM)

ZAKOŃCZENIE
BIBLIOGRAFIA
ZAŁĄCZNIK – OPIS WYBRANYCH STANDARDÓW GIPS (Global Investment Performance Standards)

Krzysztof Borowski

dr hab. prof. SGH. Ukończył Wydział Fizyki UW (nagroda Dziekana za najlepszą pracę magisterską na Wydziale Fizyki) oraz Finanse i Bankowość, a także zarządzanie i marketing w Szkole Głównej Handlowej. W 2002 r. uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych, a w 2012 r. stopień doktora habilitowanego w Kolegium Zarządzania i Finansów Szkoły Głównej Handlowej. Na stanowisku profesora nadzwyczajnego SGH jest zatrudniony od maja 2012 r. Od kilkunastu lat jest związany z rynkiem kapitałowym, na którym pracował jak makler i doradca inwestycyjny. Zdobył bogate doświadczenie zawodowe zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym. Oprócz analiz fundamentalnych jest autorem ponad 12 tys. analiz technicznych dostępnych w internecie. Członek Komitetu Indeksów Giełdowych i Komitetu ds. Instrumentów Udziałowych przy GPW. W 2013 r. otrzymał tytuł najlepszego analityka technicznego za 2012 r. przyznany przez „Gazetę Giełdy Parkiet”. W 2012 r. został nagrodzony przez Komitet Nauk o Finansach Polskiej Akademii Nauk za wybitne osiągnięcia w dziedzinie finansów. Trzykrotnie uplasował się w rankingu TOP 10 najlepszych wykładowców SGH. Jest wykładowcą Szkoły Giełdowej (GPW – Instytut Rynku Kapitałowego), specjalistycznych szkoleń organizowanych przez „Gazetę Giełdy Parkiet”, a także studiów doktoranckich i podyplomowych na SGH. Autor ok. 90 publikacji z zakresu bankowości i finansów, członek Polskiego Stowarzyszenia Finansów i Bankowości.

 Wstecz
Copyright Difin Spółka Akcyjna | Design: Edit | Wykonanie: Net-Line