Strona główna | Bezpieczeństwo | Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej. Geneza, rozwój, funkcjonowanie
Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej. Geneza, rozwój, funkcjonowanie
Autor: Andrzej Ciupiński
Wydawca: Difin
ISBN: 978-83-7641-881-0
Data wydania: 2013
Liczba stron: 437/B5
Oprawa: miękka
Cena: 75,00 zł 67,50 zł
Dostępność: 24 godziny

Poleć znajomemu

Do schowka

Książka jest poświęcona rozwojowi kompleksu bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej, na który składają się takie elementy jak; Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa, której struktury są budowane, od chwili powstania Unii Europejskiej (Traktat z Maastricht 1992 r.). Na mocy Traktatu Lizbońskiego została wprowadzona Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony UE oraz zbudowana została Europejska Służba Działań Zewnętrznych. Dotychczas nie ukazała się w Polsce publikacja poświęcona nowym uwarunkowaniom: traktatowym, politycznym i organizacyjnym europejskiej aktywności zewnętrznej w sferze bezpieczeństwa. Szczególnie dotyczy to wojskowych i cywilnych operacji realizowanych w: Europie, Afryce i Azji. Brak jest aktualnego, zwartego opracowania oceniającego dorobek siedmiu operacji wojskowych (aktualnie cztery są realizowane) oraz prawie dwudziestu cywilnych (w tym największa i bardzo ważna operacja EULEX Kosowo).

Spis treści:

Najczęściej używane skróty i akronimy
 
Wstęp
 
Rozdział 1. Historyczne uwarunkowania budowy wspólnych zdolności wojskowych w procesie integracji europejskiej
 
1.1. Przesłanki integracji politycznej i wojskowej w Europie Zachodniej
1.2. Europejska Wspólnota Obronna
1.3. Zmodyfikowany Traktat Brukselski
1.4. Plan Foucheta (Unia Narodów Europejskich)
1.5. Projekty integracyjne lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych
1.6. Postanowienia Jednolitego Aktu Europejskiego
 
Rozdział 2. Unia Zachodnioeuropejska. Europejska Tożsamość Bezpieczeństwa i Obrony
 
2.1. Rozwój Europejskiej Tożsamości Bezpieczeństwa i Obrony
2.2. Budowa wielozadaniowych sił wojskowych
2.3. Siły wyłonione UZE
2.3.1. Eurokorpus
2.3.2. Eufor i Euromarfor
2.4. Operacje Unii Zachodnioeuropejskiej
2.4.1. Operacje morskie UZE
2.4.2. Misja obserwacyjna na Dunaju (European Union Monitoring Mission)
2.4.3. Misja cywilna UE/UZE w Mostarze
2.4.4. Wielonarodowa Doradcza Jednostka Policyjna w Albanii
2.4.5. Misja rozminowania w Chorwacji
 
Rozdział 3. Rozwój Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony. Europejski Cel Operacyjny/Zasadniczy. Helsinki 1999–2003
 
3.1. Program budowy samodzielnych zdolności wojskowych Unii Europejskiej
3.2. Europejski Cel Operacyjny/Zasadniczy – Helsinki 1999–2003
3.3. Realizacja zobowiązań z Helsinek
3.4. Zagadnienie interoperacyjności sił reagowania kryzysowego
3.5. Plan działań na rzecz europejskich zdolności obronnych
3.6. Rola NATO w realizacji Europejskiego Celu Operacyjnego/Zasadniczego
 
Rozdział 4. Konceptualizacja Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony
 
4.1. Debata strategiczna przełomu XX i XXI wieku
4.2. Bezpieczeństwo i obrona w pracach Konwentu Europejskiego
4.3. Europejska Strategia Bezpieczeństwa
4.4. Nowe zagrożenia i otoczenie zewnętrzne Unii Europejskiej
4.5. Efektywny multilateralizm. Współpraca wojskowa ONZ z Unią Europejską
4.6. Scenariusze strategiczne
4.6.1. Operacje wspierania pokoju (na dużą skalę)
4.6.2. Wojskowa interwencja humanitarna
4.6.3. Wojna regionalna zagrażająca interesom strategicznym Unii Europejskiej
4.7. Kontynuacja europejskiej debaty strategicznej
 
Rozdział 5. Instytucje odpowiedzialne za realizację Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony
 
5.1. Od Maastricht do Lizbony. Podstawy traktatowe WPZiB
5.2. Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony w Traktacie Lizbońskim
5.3. Struktury decyzyjne i realizacyjne WPBiO UE
5.3.1. Rola Rady Europejskiej w rozwoju polityki bezpieczeństwa i obrony
5.3.2. Kompetencje Rady w sferze WPBiO UE
5.3.3. Prezydencja Rady Unii Europejskiej
5.3.4. Komitet Stałych Przedstawicieli
5.3.5. Wysoki Przedstawiciel UE ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
5.3.6. Komisja Europejska wobec sfery bezpieczeństwa zewnętrznego UE
5.4. Europejska Służba Działań Zewnętrznych
5.5. Agendy WPZiB i WPBiO UE
5.5.1. Centrum Satelitarne Unii Europejskiej
5.6. Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej
 5.7. Instytut Unii Europejskiej ds. Studiów nad Bezpieczeństwem
5.8. Europejskie Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (EKBiO)
5.9. Rola Parlamentu Europejskiego w realizacji WPZiB/WPBiO
5.9.1. Atrybuty kontrolne Parlamentu Europejskiego w zakresie WPZiB/WPBiO
 
Rozdział 6. Struktury polityczno-wojskowe i agedny Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony
6.1. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa
6.2. Komitet Wojskowy Unii Europejskiej
6.3. Sztab Wojskowy Unii Europejskiej w systemie reagowania kryzysowego UE
6.4. Europejska Agencji Obrony
 
Rozdział 7. Procedury operacyjne Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony. Finansowanie. Planowanie. Dowodzenie
 
7.1. Finansowanie europejskiego kompleksu wojskowego
7.2. Planowanie i dowodzenie operacjami wojskowymi
7.3. Planowanie całościowe
7.4. Ćwiczenia reagowania kryzysowego
 
Rozdział 8. Doskonalenie zdolności wojskowych Unii Europejskiej. Europejski Cel Operacyjny/Zasadniczy – 2010
 
8.1. Europejski Cel Operacyjny/Zasadniczy 2010
8.2. Zasady wykorzystania sił interwencyjnych Unii Europejskiej
8.3. Doświadczenia organizacyjne i szkoleniowe GB-1500
8.4. Postępy w realizacji ECO-2010
8.5. Zdolności lotnictwa wojskowego w zakresie reagowania kryzysowego
8.5.1. Współpraca w dziedzinie lotnictwa wojskowego
8.5.2. Europejska Grupa Lotnicza
8.5.3. Produkcja lotnicza o przeznaczeniu wojskowym
8.5.4. Europejski samolot transportu strategicznego A400-M
8.6. Europejska współpraca sił morskich
 
Rozdział 9. Operacje wojskowe Unii Europejskiej
 
9.1. Operacje wojskowe Unii Europejskiej na Bałkanach
9.1.1. Operacja wojskowa UE w byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (FYROM) – Concordia
9.1.2. Problem Bośni i Hercegowiny. Operacja EUFOR – Althea
9.1.3. Wsparcie dla reform wojskowych w Bośni i Hercegowinie
9.2. Operacje wojskowe Unii Europejskiej w Afryce
9.2.1. Operacja Artemis – Demokratyczna Republika Konga
9.2.2. Operacja EUROF – Republika Kongo
9.2.3. Operacja EUFOR (Tchad RCA) – Republika Czadu i Republika Środkowoafrykańska
9.2.4. Operacja morska u wybrzeży Somalii Atalanta
9.2.5. Operacja EUTM Somalia
9.2.6. Operacja EUTM Mali
 
Rozdział 10. Cywilne aspekty wpbio. Cywilny Cel Operacyjny/Zasadniczy 2008-2010
 
10.1. Proces instytucjonalizacji cywilnych aspektów Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony
10.2. Działania w zakresie wzmocnienia państwa prawa i administracji
10.3. Ochrona ludności cywilnej w sytuacjach kryzysowych
10.4. Cywilny Cel Operacyjny/Zasadniczy – 2008
10.5. Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych
10.6. Europejskie Siły Żandarmerii
10.7. Europejska strategia walki z terroryzmem
 
Rozdział 11. Doświadczenia Unii Europejskiej w zakresie cywilnych operacji reagowania kryzysowego
 
11.1. Cywilne misje EPBiO w Europie
11.1.1. Misja policyjna UE w Bośni i Hercegowinie – EUPM
11.1.2. Misja policyjna UE w Macedonii – EUPOL PROXIMA oraz Policyjny Zespół Doradczy w Macedonii – EUPAT
11.1.3. EUPT – Kosowo
11.1.4. EULEX – Kosowo
11.1.5. Misja graniczna EUBAM – Ukraina i Mołdawia
11.1.6. Misje UE w Gruzji
11.1.6.1. EUJUST Themis
11.1.6.2. Misja Obserwacyjna Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM – Georgia)
11.2. Misje cywilne UE poza Europą
11.2.1. Misja w Aceh
11.2.2. Misje UE na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie
11.2.2.1. Misja graniczna UE na przejściu granicznym w Rafah na terytoriach palestyńskich (EU BAM Rafah)
11.2.2.2. Biuro Unii Europejskiej ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej (EUPOL COPPS)
11.2.3. EUJUST LEX – Irak
11.2.4. EU POL – Afganistan
11.3. Operacje w Afryce
11.3.1. Operacje cywilne Demokratycznej Republice Konga
11.3.1.1. EUPOL Kinszasa
11.3.1.2. EUPOL RD Kongo
11.3.1.3. EUSEC DR Kongo
11.3.2. Operacje cywilne w Sudanie i Somalii
11.3.2.1. Działania wspierające misję Unii Afrykańskiej w Sudanie
11.3.2.2. AMISOM 3609
11.3.2.3. Misja EU CAP Nestor
11.3.3. Gwinea Bissau
11.3.4. EUCAP SAHEL Niger
 
Rozdział 12. Miejsce i rola Polski w polityce bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej
 
12.1. Współpraca państw Europy Środkowej z Unią Europejską w dziedzinie bezpieczeństwa
12.2. Polska wobec Europejskiej Tożsamości Bezpieczeństwa i Obrony
12.3. Stanowisko Polski wobec EPBiO w okresie przedakcesyjnym
12.4. Udział Polski w kształtowaniu EPBiO po akcesji do UE
12.5. Zaangażowanie Polski w realizację Europejskiego Celu Operacyjnego/ /Zasadniczego – 2010
12.6. Miejsce WPBiO w programie polskiego Przewodnictwa w Radzie UE
 
Zakończenie
Bibliografia
Indeks nazwisk
Wykaz schematów i tabel

Andrzej Ciupiński

dr hab., absolwent Wydziału Filozoficzno-Historycznego (od 1974 r. Uniwersytet Jagielloński), doktor nauk humanistycznych o specjalności historia najnowsza i doktor habilitowany w zakresie nauk wojskowych. W latach 1999–2004 był szefem Katedry Bezpieczeństwa i Prawa Międzynarodowego na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej. Obecnie jest profesorem na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego AON. Zajmuje się szeroko rozumianą problematyką bezpieczeństwa międzynarodowego, ze szczególnym uwzględnieniem roli Polski i Unii Europejskiej w tej sferze. Jest autorem i współautorem, a także redaktorem licznych opracowań naukowych i podręczników.

prof. zw. dr hab. Leonard Łukaszuk:

Monografia jest nowatorsko zaprezentowanym studium politologicznym z obszernymi, wnikliwie zinterpretowanymi odniesieniami do szeroko stosowanej praktyki operacyjnej UE – z uwzględnieniem wojskowych i cywilnych aspektów WPBiO oraz miejsca i roli Polski w tej polityce (…). Jest to nie tylko zaktualizowanie i usystematyzowanie bogatej wiedzy z tej dziedziny współczesnych stosunków międzynarodowych, znacznie rozproszonej i wymagającej pogłębionej analizy krytycznej, ale także jej wzbogacenie przez Autora trafnymi spostrzeżeniami, refleksjami własnymi o walorach teoretycznych i metodologicznych. Monografię tę wyróżniają jej walory użyteczne w dydaktyce.


 

 Wstecz
Copyright Difin Spółka Akcyjna | Design: Edit | Wykonanie: Net-Line