Strona główna | Bezpieczeństwo | Państwo Islamskie. Narodziny nowego kalifatu?
Państwo Islamskie. Narodziny nowego kalifatu?
Autor: Artur Wejkszner
Wydawca: Difin
ISBN: 978-83-8085-229-7
Data wydania: 2016
Liczba stron: 256/B5
Oprawa: miękka
Cena: 58,00 zł 52,20 zł
Dostępność: 24 godziny

Poleć znajomemu

Do schowka

Książka zawiera analizę podstawowych faktów związanych z powstaniem i ewolucją grupy terrorystycznej działającej na terytorium Iraku i Syrii, zwanej „Państwem Islamskim”. Autor poddaje analizie zarówno teologiczne (islamistyczne, dżihadystyczne) uzasadnienie aktywności wspominanej grupy, jak też środki i metody działalności wykorzystywane przez jej członków oraz przykłady aktywności (na Bliskim Wschodzie i poza nim). Głównym celem autora jest zrozumienie i odtworzenie modus operandi grupy. Książka oferuje wgląd w najistotniejsze kwestie z tym problemem związane, a więc: rekrutacji, szkolenia (wojskowego i terrorystycznego), przygotowywania zamachów terrorystycznych, zdobywania środków finansowych, sposobów zarządzania zdobytym terytorium, wykorzystywania narzędzi propagandowych celem utrzymania władzy i powiększania grona sympatyków grupy.

SPIS TREŚCI:

SŁOWNICTWO

WSTĘP

Rozdział 1. PAŃSTWO ISLAMSKIE – ISTOTA, ZARYS HISTORII I WSPÓŁCZESNOŚĆ

1.1. Istota kalifatu i główne funkcje kalifa
1.1.1. Natura kalifatu
1.1.2. Funkcje kalifa
1.1.2.1. Ujęcie klasyczne
1.1.2.2. Ujęcie współczesne
1.1.3. Kalifat a koncepcja ba’ja („przysięgi wierności”)
1.2. Krótki zarys dziejów kalifatu
1.2.1. Kalifowie Sprawiedliwi (632–661)
1.2.2. Kalifat Umajjadów (661–750/929–1031)
1.2.3. Kalifat ibn al-Zubajra (684–692)
1.2.4. Kalifat Fatymidów (909–1171)
1.2.5. Kalifat almohadzki (1145–1269)
1.2.6. Kalifat Abbasydów (750–1258)
1.2.7. Kalifat osmański (1517–1924)
1.2.8. Próby restytucji kalifatu w XX wieku
1.2.8.1. Kalifat Saida Husajna ibn Aliego (1924)
1.2.8.2. Kalifat ahmadycki (1908–)
1.3. Geneza i ewolucja współczesnego Państwa Islamskiego („kalifatu iracko-syryjskiego”)
1.3.1. Powstanie i aktywność Al-Tauhid wa-l-Dżihad (1999–2004)
1.3.2. Al-Kaida w Iraku (2004–2006)
1.3.3. Islamskie Państwo Iraku i „kalifat iracki” (2006–2013)
1.3.4. Islamskie Państwo Iraku i Lewantu (2013–2014)
1.3.5. Powstanie Państwa Islamskiego i „kalifatu iracko-syryjskiego” (2014–)
1.4. Państwo Islamskie jako nowe protopaństwo
1.4.1. Istota i historia dżihadystycznych protopaństw
1.4.2. Strategia budowy struktur wewnętrznych nowego protopaństwa

Rozdział 2. IDEOLOGIA DŻIHADYZMU I STRATEGICZNE CELE PAŃSTWA ISLAMSKIEGO

2.1. Ideologia dżihadyzmu – istota, prekursorzy, ewolucja
2.1.1. Narodziny i ewolucja dżihadyzmu
2.1.1.1. Znaczenie terminu „dżihadyzm”
2.1.1.2. Relacje pomiędzy salafizmem a dżihadyzmem
2.1.1.3. Istota i podstawowe funkcje ideologii dżihadystycznej
2.1.2. Prekursorzy i kontynuatorzy dżihadyzmu
2.1.2.1. Najważniejsi prekursorzy
2.1.2.1.1. Taki al-Din Ahmad ibn Tajmijja
2.1.2.1.2. Muhammad ibn Abd al-Wahhab
2.1.2.1.3. Maulana Maududi
2.1.2.1.4. Hasan al-Banna
2.1.2.1.5. Sajjid Kutb
2.1.2.1.6. Muhammad Abd al-Salam Faradż
2.1.2.2. Wybrani kontynuatorzy
2.1.2.2.1. Abdullah Jusuf Azzam
2.1.2.2.2. Ajman az-Zawahiri
2.1.2.2.3. Abu Musab al-Suri
2.1.2.2.4. Abu Muhammad al-Makdisi
2.1.2.2.5. Abu Musab al-Zarkawi
2.1.3. Dżihadyzm – ujęcie doktrynalne
2.1.3.1. ‘Aq?dah
2.1.3.2. Tauhid
2.1.3.3. Al-wala wa-l-bara
2.1.3.4. Takfir
2.1.3.5. Dżihad
2.2. Strategiczny wymiar ideologii Państwa Islamskiego
2.2.1. Państwo Islamskie – między teokracją a totalitaryzmem. Uwagi podstawowe
2.2.2. „Wróg bliski” i „wróg daleki” w ideologii Państwa Islamskiego
2.2.3. Strategiczne aspekty koncepcji „pozostania i ekspansji” Państwa Islamskiego

Rozdział 3. SYMBOLIKA, STRUKTURA I FUNKCJONOWANIE PAŃSTWA ISLAMSKIEGO

3.1. Flaga Państwa Islamskiego
3.1.1. Geneza czarnej flagi
3.1.2. Znaczenie symboliki flagi Państwa Islamskiego
3.2. Przywódca Państwa Islamskiego – kalif Abu Bakr al-Baghdadi
3.3. Ewolucja struktury organizacyjnej Państwa Islamskiego
3.3.1. Istota struktury organizacyjnej Islamskiego Państwa Iraku („kalifat iracki”)
3.3.2. Struktura organizacyjna Państwa Islamskiego („kalifat iracko-syryjski”)
3.3.2.1. Uwagi ogólne
3.3.2.2. Szura (rada konsultacyjna)
3.3.2.3. Struktura ministerstw  1
3.4. Funkcjonowanie Państwa Islamskiego – wybrane zagadnienia
3.4.1. Uwagi w sprawie funkcjonowania ministerstw
3.4.2. Przypadki łamania praw człowieka na terytorium kalifatu
3.4.2.1. Niewolnictwo i przemoc seksualna
3.4.2.2. Publiczne egzekucje
3.4.2.3. Niszczenie dorobku kulturowego ludzkości
3.5. Relacje Państwa Islamskiego z wybranymi grupami dżihadystycznymi
3.5.1. Grupy podporządkowane Państwu Islamskiemu
3.5.1.1. Dżaisz al-Mahadżirin wa-l-Ansar (listopad 2013)
3.5.1.2. Madżlis Szura al-Mudżahidin (11 lutego 2014)
3.5.1.3. Mudżahidin Indonesia Timur (2 lipca 2014)
3.5.1.4. Ansar al-Islam (29 lipca 2014)
3.5.1.5. Dżama’a Anszarut Tauhid (4 sierpnia 2014)
3.5.1.6. Ansar al-Chilafa na Filipinach (12 sierpnia 2014)
3.5.1.7. Dżund al-Chilafa w Algierii (12 września 2014)
3.5.1.8. Chilafa Islamijja Mindanao (19 września 2014)
3.5.1.9. Dżund al-Chilafa w Egipcie (23 września 2014)
3.5.1.10. Ansar al-Tauhid w Indiach (6 października 2014)
3.5.1.11. Ansar Bajt al-Makdis (9 listopada 2014)
3.5.1.12. Dżundallah w Pakistanie (17 listopada 2014)
3.5.1.13. Ansar al-Szaria w Jemenie (luty 2015)
3.5.1.14. Boko Haram (7 marca 2015)
3.5.1.15. Dżund al-Chilafa w Tunezji (29 marca 2015)
3.5.1.16. Ansar al-Szaria w Libii (30 marca 2015)
3.5.1.17. Humat al-Da’wa al-Salafijja (28 maja 2015)
3.5.1.18. Uzbekiston Islomij Harakati (13 września 2015)
3.5.1.19. Imarat Kawkaz (23 czerwca 2015)
3.5.1.20. Abu Sajjaf (4 stycznia 2016)
3.5.2. Grupy dżihadystyczne bedące w konflikcie z Państwem Islamskim
3.5.2.1. Centralne Dowództwo Al-Kaidy
3.5.2.2. Dżabhat an-Nusra (Syria)
3.6. Zasięg terytorialny Państwa Islamskiego
3.6.1. Prowincje – wilajaty
3.6.2. Ewolucja terytorialna Państwa Islamskiego w latach 2014–2016
3.6.2.1. Zasięg terytorialny Państwa Islamskiego w roku 2014
3.6.2.2. Ewolucja zasięgu terytorialnego Państwa Islamskiego
3.6.3. Struktura zarządzania prowincjami

Rozdział 4. AKTYWNOŚĆ MEDIALNO-PROPAGANDOWA I REKRUTACYJNA PAŃSTWA ISLAMSKIEGO

4.1. Najważniejsze trendy w aktywności medialno-propagandowej Państwa Islamskiego
4.2. Przejawy aktywności medialno-propagandowej Państwa Islamskiego
4.2.1. Aktywność Państwa Islamskiego w świecie wirtualnym
4.2.1.1. Dżihadyści w „mrocznej sieci” („dark webie”)
4.2.1.2. Twitter
4.2.1.3. Telegram
4.2.2. Prasa Państwa Islamskiego – przegląd wybranych tytułów i analiza zawartości
4.2.2.1. Prasa arabskojęzyczna – wybrane przykłady
4.2.2.1.1. „Al-Nab?”
4.2.2.1.2. „Al-Masr?”
4.2.2.2. Prasa niearabskojęzyczna
4.2.2.2.1. Prasa angielskojęzyczna – „Dabiq” i inne pisma propagandowe
4.2.2.2.1.1. „Dabiq”
4.2.2.2.1.2. „Islamic State News”
4.2.2.2.1.3. „Islamic State Report”
4.2.2.2.2. Prasa francuskojęzyczna Państwa Islamskiego – „Dar al-Islam”
4.2.2.2.3. Prasa tureckojęzyczna Państwa Islamskiego – „Konstantiniyye”
4.2.2.2.4. Prasa rosyjskojęzyczna Państwa Islamskiego
4.2.2.2.4.1. „Istok”
4.2.2.2.4.2. „Furat Press”
4.2.3. Systematyka treści  wybranych przekazów medialnych
4.2.3.1. Uwagi ogólne
4.2.3.2. Tematyka przekazów propagandowch
4.2.3.2.1. Apoteoza przemocy
4.2.3.2.2. Miłosierdzie i przynależność
4.2.3.2.3. Wojna i wiktymizacja
4.2.3.2.4. Utopianizm
4.3. Analiza aktywności rekrutacyjnej Państwa Islamskiego
4.3.1. Kim jest „zagraniczny bojownik”?
4.3.2. Techniki rekrutacyjne i rola mediów społecznościowych
4.3.3. Zagraniczni bojownicy Państwa Islamskiego

Rozdział 5. METODY WALKI ASYMETRYCZNEJ PAŃSTWA ISLAMSKIEGO

5.1. Walka partyzancka i regularna walka zbrojna
5.1.1. Strategia i taktyka działań wojskowo-partyzanckich Państwa Islamskiego
5.1.2. Periodyzacja aktywności wojskowo-partyzanckiej Państwa Islamskiego
5.1.3. Przedmiotowy zakres szkoleń w obozach wojskowych Państwa Islamskiego
5.2. Aktywność terrorystyczna Państwa Islamskiego
5.2.1. Istota i ewolucja aktywności terrorystycznej Państwa Islamskiego
5.2.2. Wybrane przykłady akcji terrorystycznych Państwa Islamskiego w latach 2014–2016
5.2.2.1. Zamachy terrorystyczne na Bliskim Wschodzie
5.2.2.1.1. Samobójcze zamachy bombowe w Sanie (Jemen, marzec 2015)
5.2.2.1.2. Samobójczy zamach bombowy w Kuwejcie (Kuwejt, czerwiec 2015)
5.2.2.2. Ataki terrorystyczne w Europie
5.2.2.2.1. Seria zamachów terrorystycznych w Paryżu (Francja, listopad 2015)
5.2.2.2.2. Zamach w Stambule (Turcja, styczeń 2016)
5.2.2.2.3. Seria zamachów samobójczych w Brukseli (Belgia, marzec 2016)
5.2.2.3. Akcje terrorystyczne w Azji
5.2.2.3.1. Wzięcie zakładników w Sydney (Australia, grudzień 2014)
5.2.2.3.2. Akcja terrorystyczna w Dżakarcie (Indonezja, styczeń 2016)
5.2.2.4. Ataki terrorystyczne w Afryce
5.2.2.4.1. Atak na turystów w Port El Kantaoui (Tunezja, czerwiec 2015)
5.2.2.4.2. Samobójczy zamach bombowy w Zalitan (Libia, styczeń 2016)
5.2.2.5. Ataki terrorystyczne w Ameryce Północnej
5.2.2.5.1. Atak w San Bernardino (USA, grudzień 2015)
5.2.2.5.2. Atak w Orlando (USA, czerwiec 2016)
5.3. Państwo Islamskie i broń masowego rażenia
5.3.1. Broń nuklearna
5.3.2. Broń radiologiczna
5.3.3. Broń chemiczna
5.3.4. Broń biologiczna

Rozdział 6. FINANSE PAŃSTWA ISLAMSKIEGO

6.1. Przychody Państwa Islamskiego
6.1.1. Wewnętrzne źródła finansowania
6.1.1.1. Działalność kryminalna na okupowanym terytorium
6.1.1.2. Rabunki i zorganizowany system wymuszeń na terytorium Iraku i Syrii
6.1.1.3. Niewolnictwo, handel ludźmi i porwania dla okupu
6.1.1.4. Zakat al-mal i „podatek dżihadystyczny”
6.1.1.5. Eksploatacja bogactw naturalnych
6.1.2. Zewnętrzne źródła finansowania
6.1.2.1. Przemyt bogactw naturalnych
6.1.2.2. Handel zrabowanymi dobrami kultury
6.1.2.3. Porwania obcokrajowców dla okupu, handel ludźmi i ludzkimi organami
6.1.2.4. Dotacje pieniężne pochodzące z zewnątrz
6.1.2.4.1. Dotacje prywatne
6.1.2.4.2. Gromadzenie funduszy poprzez sieci społecznościowe
6.2. Wydatki Państwa Islamskiego
6.2.1. Wydatki ogólne
6.2.2. Wydatki operacyjne
6.3. Uwagi ogólne w sprawie budżetu Państwa Islamskiego i nowych form finansowania  terroryzmu
6.3.1. Uwagi wstępne
6.3.2. Zarządzanie finansami Państwa Islamskiego – studium przypadku: prowincja
al-Chajr
6.3.3. Emisja własnej waluty przez Państwo Islamskie
6.3.4. Państwo Islamskie a system „hawala” i nowe formy finansowania terroryzmu

UWAGI KOŃCOWE

WYKAZ ILUSTRACJI I TABEL

Wykaz rysunków

Wykaz tabel

Wykaz zdjęć

Wykaz map

Wykaz wykresów

BIBLIOGRAFIA

Artur Wejkszner

politolog, doktor habilitowany, profesor w Zakładzie Studiów Strategicznych Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.


Z recenzji dr. hab. Radosława Fiedlera, prof. Uniwersytetu Adama Mickiewicza:

Książka Artura Wejksznera wypełnia lukę w zrozumieniu, czym w istocie jest organizacja terrorystyczna typu Państwo Islamskie. Publikacja jest pierwszym w polskiej literaturze przedmiotu dokładnym studium na temat Państwa Islamskiego. Dbałość o warstwę faktograficzną, terminologię, a także świetna znajomość historii islamu i zasad szariatu, połączone z wiedzą ekspercką w problematyce terroryzmu oraz warsztat politologiczny Autora są najlepszą rekomendacją i dowodzą, że praca ma charakter interdyscyplinarny i jest kompetentnym studium z religioznawstwa, politologii i historii idei. Monografia będzie dobrą lekturą dla wszystkich, których interesuje Bliski Wschód, którzy poszukują rzetelnej informacji o współczesnym terroryzmie, chcą zrozumieć przyczyny kryzysu migracyjnego, ale także poznać różne nurty współczesnego islamu. Choć praca ma charakter naukowy, została napisana w sposób zrozumiały także dla laika. Jest to niewątpliwy atut tej publikacji. Autor wyjaśnia wiele arabskich terminów związanych z islamem. Dzięki lekturze można lepiej zrozumieć fenomen Państwa Islamskiego i jego wpływ na bezpieczeństwo międzynarodowe. Książka powinna trafić do szerokiego grona odbiorców, nie tylko studentów, badaczy, ekspertów, dziennikarzy, ale tych wszystkich, których nurtują zagrożenia współczesnego świata.

 Wstecz
Copyright Difin Spółka Akcyjna | Design: Edit | Wykonanie: Net-Line